Nitowanie
W produkcji sprzętu elektrycznego nitowanie stosuje się głównie tam, gdzie nie można spawać lub spajać, a więc na przykład do łączenia części metalowych z częściami z mas plastycznych, z materiałów włóknistych, ceramiki itd., lub też do łączenia ze sobą części metalowych, na które nie można działać wysoką temperaturą, na przykład części już polakierowanycłi (przytwierdzanie tabliczki znamionowej do odbudowy). Nituje się na przykład podstawki lampowe do chassis, gniazda wtykowe do płyt montażowych itd.
Nity wykonuje się ze stali, mosiądzu, miedzi lub aluminium jak również i z mas plastycznych. Nity pełne stosuje się, gdy połączenie ma mieć większą wytrzymałość, rurkowe zaś przy połączeniach o małej wytrzymałości (np. do przytwierdzania tabliczek do obudowy, końcówek do listwy zaciskowej, do łączenia tektury, preszpanu, papierów izolacyjnych itd.) lub gdy konstrukcja wymaga otworu przelotowego. Nity rurkowe są bardzo dogodne przy łączeniu części o powierzchniach polerowanych lub lakierowanych lub też o powierzchniach łatwo zniekształcających się przy stosowaniu nitów pełnych.
Ażeby połączenie nitowe było dobre, szyjka nitu powinna ciasno wchodzić w otwór. Jeżeli wchodzi ona w otwór swobodnie, to przy kształtowaniu zakuwki szyjka wygina się, wskutek czego połączenie staje się słabe. Ważne jest prawidłowe dobranie długości zakuwanej części szyjki. Za długi koniec szyjki zagina się przy kuciu, wskutek czego nie można otrzymać normalnej zakuwki. Jeżeli koniec jest za krótki, zakuwka jest za mała i za słabą.
Prócz nitowania na zimno w produkcji sprzętu elektrycznego stosowane jest również nitowanie na gorąco, przy czym części łączone (nity lub czop) nagrzewa się prądem między dwiema elektrodami i po osiągnięciu temperatury bliskiej punktu mięknięcia materiału nit lub czop odpowiednio kształtuje się. W ten sposób łączy się głównie części metalowe z ceramicznymi.
Połączenia mechaniczne przez odkształcanie.
Do łączenia denek i pokryw z korpusem naczynia blaszanego stosuje się zawijanie krawędzi korpusu i ewentualnie pokrywy albo denka (saterowanie). Do tego celu nadają się naczynia z dekapowanej blachy ze stali miękkiej, z blachy miedzianej, aluminiowej itp. Do podobnych celów stosuje się wgniatanie materiału jednej części w rowek wykonany w drugiej części (zykowanie).
